Het leven van…een video springer

Whoops… al een poos geleden dat ik jullie blij heb gemaakt met m’n skydive adventures. Drukke periode achter de rug. Je weet wel.. zomer, zon, buiten, skydiving. Veel mooie dingen gedaan, zoals het record met de dames, blok43 uitgelaten in Saar en veel video sprongen gemaakt. Happy faces, veel certificaten zijn aan de tandempassagiers meegegeven. En een deel van de tandemspringers heeft hun sprong ook vast laten leggen op video.

We doen dit omdat we het leuk vinden, de passie die wij hebben voor de sport komt terug in de video’s. Je hebt de tijd om persoonlijk contact te maken met de passagier op weg naar de sprong. Even vragen hoe het ermee gaat, wat de motivatie is om deze sprong in het diepe te maken. Daar zijn veel antwoorden op mogelijk. Van bucketlist tot verjaardagscadeau, om iets te af te sluiten of om iets te beginnen. Om een geliefde, famlielid of vriend te steunen en mee te gaan. Of als complete verrassing. Met blinddoek en al. Wel of niet in een idioot verkleedpak. Het zijn allemaal antwoorden.

En de spanning?

Open deur? Wellicht. Leuke vraag? Ja. Meestal komt ie wel een keer terug. Soms ook niet, als je aan alle kanten ziet hoe een persoon erbij zit. Doemaarffniet. Rust erin houden. Relaxed blijven en dit uitstralen. Vertrouwen geven aan de passagier. Jij kunt ze in de ogen aankijken, de tandemmaster kan dit minder makkelijk in het vliegtuig.

En de spanning bij jezelf? Hoe staat het daarmee? Soms heb ik nog momenten dat ik het spannend vind. Twijfel om wel of geen extra gewicht mee te nemen. Camera batterij nog vol genoeg? Packjob was niet de beste etc… Adem in, adem uit. In het moment zijn. Andere elementen kun je op weg omhoog niks meer aan doen. Geen stopcontact om te laden, geen tijd om opnieuw te vouwen. In gedachten neem ik de sprong door, daarna doe ik m’n checks. Ik richt me tot de passagier met de camera in hun snoet. En hoe gaat het met de spanning?

Exit!

Helm op m’n hoofd, chinstrap dicht, hypeye in de hoek van m’n goggle. Wings check, hoogtemeter check, borstband, hendels en klosje, alles in orde. Rood licht aan. Deur open. Camera aan, GoPro start. Kop naar buiten. We zitten goed. Groen licht. Camera klik, record. Naar buiten, smile, het feest gaat echt beginnen!

Tijdens de vrije val genieten van het moment, hoe vindt de passagier het. Is de tandemmaster nog een beetje relaxed. Het mooie moment, twee lachende gezichten voor je. Interactie, duimpje, big smile terug. Ik zwaai als de tandemchute opent. Nu is de lucht even van mij, terwijl ik m’n pilot trek en de parachute zich boven mij ontvouwt. Ik geniet van het uitzicht, het is iedere keer anders, de wolken, zon, hoe ver je kunt kijken, de kleuren beneden. Remmen los en nu weer snel naar beneden, op de afgesproken plek klaarstaan om de tandem weer te verwelkomen.

Weet je wat je net hebt gedaan?

Wat je er van vond, ja dat vroeg ik. “M’n oren zitten dicht”… dan bedenk ik me.. weet je wat je net hebt gedaan? Je hebt uit een goed werkend vliegtuig gesprongen… even helpen met klaren en geruststellen.

Dan komt de glimlach komt terug op het gezicht… Camera aan. “Wat vond je het leukste? Zou je het nog een keer doen?” En in 99% van de gevallen is het antwoord JA. Een omhelzing en felicitatie, duimpjes naar de camera en zo sluiten we af met een mooi shot van de lucht, waar we nog geen 3 minuten geleden waren.

Wanneer kom jij naar mij lachen in de vrije val?

Fotocredits: Peter.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s